regnatrix


regnatrix
regnatrix, īcis qui règne.
* * *
regnatrix, īcis qui règne.
* * *
    Regnatrix, penul. prod. Verbale. foem. gen. vt Domus regnatrix. Tacit. Regnatrice.

Dictionarium latinogallicum. 1552.

Regardez d'autres dictionnaires:

  • REX — I. REX inter Magistratus ordinarios, primis temporibus, apud Romanos principem tenuit locum: Urbem enim Romam a principio Reges habuêre, Tacitus, Annal. initiô. In quorum creatione qui ritus fuerint observati, diximus supra, in voce Regnum.… …   Hofmann J. Lexicon universale

  • SOPHIANA Familia — regnatrix hôc tempore in Persia. Conditor eius fuit quidam Scheeg. Sophi, Tamerlanis σύγγρονος, sanctitatis opinione celebris, qui generis sui auctorem ferebat Hali, Mahumedis generum. Eius nepos tempore Uzum Cassanis, Haidar fuit, Princeps urbis …   Hofmann J. Lexicon universale


Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.